Zieleńcowce
| Zieleńcowce | |
|---|---|
Chloranthus serrata
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | zieleńcowce |
| Nazwa systematyczna | |
| Chloranthales A.C. Sm. ex J.-F. Leroy Taxon 32: 1169. 25 Mai 1983 |
|
Zieleńcowce (Chloranthales A.C. Sm. ex J.-F. Leroy) – monotypowy rząd roślin zaliczanych w systemie Reveala do klasy Magnoliopsida Brong. Jedna ze starszych linii rozwojowych roślin okrytonasiennych, zaliczana do tzw. wczesnych dwuliściennych.
Niezależnie od systemu klasyfikacyjnego zaliczano tu zawsze tylko jedną rodzinę zieleńcowatych[2] Chloranthaceae, do której należą 4 rodzaje z 75 gatunkami. Są to niskie krzewy i byliny. Występują w strefie tropikalnej i subtropikalnej. W Polsce brak przedstawicieli.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Kwiaty
- Zwykle z silnie zredukowanym okwiatem (u niektórych trójpłatkowa korona, u innych całkiem brak). U wielu gatunków tylko jeden pręcik. Słupek pojedynczy, powstający z pojedynczego owocolistka z jednym zalążkiem. Kwiaty zebrane są w wiechowate lub główkowate kwiatostany wyrastające w kątach liści.
- Anatomia
- Drewno nie posiada naczyń (same cewki).
[edytuj] Systematyka
- Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system APG III z 2009)[1]
| ← |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Pozycja systematyczna według systemu Reveala (1999)
Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina, klasa Magnoliopsida, podklasa magnoliowe, nadrząd Lauranae, rząd Chloranthales, rodzina ''Chloranthaceae[3].
- Pozycja systematyczna według systemu Cronquista (1981)
Rząd nie wyróżniany. Rodzina Chloranthaceae zaliczona została do rzędu pieprzowców Piperales.
- Podział rzędu (systemy zgodne)
- Rodzina: zieleńcowate Chloranthaceae
- Rodzaj: Ascarina
- Rodzaj: Chloranthus – zielonokwiat, chlorant, wichlin[2]
- Rodzaj: Hedyosmum
- Rodzaj: Sarcandra
[edytuj] Zastosowanie
Wielu przedstawicieli posiada olejki eteryczne i znajduje zastosowanie w medycynie ludowej. Kwiaty gatunku Chloranthus spicatus są stosowane w Azji południowo-wschodniej do aromatyzowania zielonej herbaty. W Indonezji z liści Chloranthus officinalis sporządza się aromatyczne napoje.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-28].
- ↑ 2,0 2,1 Nazwy polskie według Józef Rostafiński: Słownik polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin. Kraków: Akademia Umiejętności, 1900.
- ↑ Crescent Bloom: Chloranthales (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 2009-05-28].
[edytuj] Bibliografia
- Wielka Encyklopedia Przyrody. Rośliny kwiatowe. Warszawa: Muza SA, 1998. ISBN 83-7079-778-4.